Δεν είμαι για αυτήν την πόλη. 

Πνίγομαι.

Σιχαίνομαι τους ανθρώπους και τη σαπίλα που βγάζουν. 

Μιζεριάζουν, δεν γελάνε.

Αυτή δεν είναι ζωή.

Το να κοιτάς την καμπούρα του άλλου κι όχι τη δική σου δεν είναι ηθική. 

Πνίγομαι.

Κυριακή

Ένα τραγούδι για τις μέρες που ήρθαν αλλά και για αυτές που έρχονται...



"Ούτε ξέρω πως να ζω, ούτε και πως ν' αγαπώ..."


υ.γ. Δεν ξέρω πως με επηρέασες τόσο βαθιά

Εμφανίζεσαι και εξαφανίζεται όποτε θες. Θέλω να σου ουρλιάξω άντε γαμήσου πια μα μένω εκεί. Να αφήνω εσένα να κάνεις ό, τι σε βολεύει. Σαν ένα πιόνι στο σκάκι... Μακάρι, όμως ανίδεε, να ξέρεις ότι και τα πιο μικρά πιόνια μπορούν να γυρίσουν εις βάρος σου το κατά τα άλλα όμορφο και ξεκάθαρο παιχνίδι που θαρρείς ότι παίζεις.

υ.γ. Άντε πες ρε, μίλα .. http://youtu.be/pshkUeYngBU

πρώτο post.. Το γιατί δεν το γνωρίζω, απλά είναι ανάγκη.

"Everyday words seem... to turn into love songs"


υ.γ. Καλή αρχή!